Η 18η Σεπτεμβρίου δεν αποτελεί απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά ένα διαρκές σημείο τομής για τη νεότερη ελληνική ιστορία. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα (Killah P) στο Κερατσίνι το 2013 δεν ήταν απλώς ένα έγκλημα, ήταν η στιγμή που αποκάλυψε το αληθινό, βίαιο πρόσωπο της Χρυσής Αυγής στην ελληνική κοινωνία. Ο Παύλος έγινε σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα, συμπυκνώνοντας την ιδέα ότι η τέχνη, ο λόγος και η καθημερινή στάση ζωής μπορούν να αποτελέσουν ανάχωμα στη βία και τον μισαλλόδοξο λόγο.
Το κοινωνικό αποτύπωμα αυτής της ημέρας σφραγίστηκε ανεξίτηλα από τη στάση της οικογένειας του Παύλου και ιδιαίτερα της μητέρας του, Μάγδας Φύσσα. Μετατρέποντας τον ιδιωτικό θρήνο σε έναν οικουμενικό αγώνα για δικαιοσύνη, η Μάγδα Φύσσα έγινε το σύμβολο μιας ολόκληρης κοινωνίας που αρνήθηκε να σιωπήσει. Ο πολυετής δικαστικός της αγώνας, που συντονίστηκε με την πολιτική αγωγή και το αντιφασιστικό κίνημα, δεν οδήγησε μόνο στην ιστορική καταδίκη του 2020 που χαρακτήρισε τη Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση, αλλά επαναπροσδιόρισε την έννοια της πολιτικής αξιοπρέπειας στη δημόσια σφαίρα.
Ωστόσο, η επικαιρότητα έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι ο κίνδυνος δεν έχει εκλείψει. Η πρόσφατη απόφαση για την υφ’ όρον αποφυλάκιση ηγετικών στελεχών, όπως του Ηλία Κασιδιάρη, προκαλεί έντονο προβληματισμό στην κοινή γνώμη. Το γεγονός ότι καταδικασμένοι διευθυντές εγκληματικής οργάνωσης βρίσκονται εκτός φυλακής, την ώρα που η δίκη σε δεύτερο βαθμό βρίσκεται σε εξέλιξη, αναδεικνύει τις αγκυλώσεις του δικαστικού και σωφρονιστικού συστήματος. Παράλληλα, υπογραμμίζει πως η δικαστική ετυμηγορία δεν αρκεί από μόνη της αν η ίδια η κοινωνία δεν παραμένει σε διαρκή εγρήγορση απέναντι στη διολίσθηση του ακροδεξιού λόγου.
Απέναντι σε αυτή τη λήθη, ο θεσμός του «Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη» έρχεται κάθε χρόνο να δώσει μια ζωντανή, δημιουργική και μαχητική απάντηση. Μέσα από ένα πλούσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων, που περιλαμβάνει πολιτικές συζητήσεις, προβολές ντοκιμαντέρ, θεατρικές παραστάσεις, stand-up comedy και τη μεγάλη κεντρική συναυλία στα Λιπάσματα Δραπετσώνας, η μνήμη του Παύλου μετατρέπεται σε πολιτισμική και κοινωνική αφύπνιση. Ο Σύλλογος Πολιτισμού Παύλος Killah P. Φύσσας καταφέρνει έτσι να δημιουργήσει μια γέφυρα με τις νεότερες γενιές. Παιδιά και νέοι που δεν έζησαν τα γεγονότα του 2013, μαθαίνουν μέσα από την τέχνη και τη συλλογική δράση ότι ο φασισμός δεν νικιέται μόνο στα έδρανα των δικαστηρίων, αλλά καθημερινά στις γειτονιές, τα σχολεία και τους χώρους δουλειάς.
Η 18η Σεπτεμβρίου δεν είναι μια ημέρα πένθους, αλλά μια υπόσχεση. Μια υπόσχεση ότι το φως και η αλληλεγγύη θα επικρατούν πάντα απέναντι στο σκοτάδι. Όσο οι νέοι άνθρωποι συσπειρώνονται, τραγουδούν και διαδηλώνουν στο όνομα του Παύλου, το μήνυμα παραμένει ένα και σαφές.
Ο φασισμός δεν θα περάσει!!!
